previous pauseresume next

آمده ام، آمدم ای شاه پناهم بده خط امانی، ز گناهم بده

خراسان در شب میلاد تو، عزیزترین جای عالم است. عطر زعفران و گلاب، عطر عود و اسپند، از زمین به آسمان راه می گشاید و تمام عرش نشینان، چراغانی شهری را به هم نشان می دهند که خورشیدی شبانه روز در خاکش پرتوافشانی می کند؛ چه مبارک سحری و چه فرخنده شبی است!